می روم و به رفتنم ادامه می دهم گرچه درد دارد رفتنم از درد های بدن که بگذریم چقدر سخت است وقتی با درد دلی می روی گویی دنیا برایت جای دیگر است ومتوجه رفتنم نمی شوم چون او مرا می برد و مشخص می کند که کجا باشم هی روزی میرسد که عوض اینکه زمان مشخص کن من کجا باشم من مشخص می کنم که زمان............ . . . و چه زود می گذرد ایام عمر

تقریبا با هرکسی می شود دوستی کرد

فقط میزان دوستی و نزدیک شدن

به افراد مهم است

حیف که نمی دانیم

با هرکسی چقدر صمیمی شویم و دوست تر

اما در آخر

این دوری و دوستی خیلی چیز خوبیه

گفتم ببینمش مگرم درد اشتیاق ساکن شود بدیدم مشتاق تر شدم

هی حال روز زمانه و حال خودم و ایام خرااااااااب اما چه کنم که وفا کنیم و ملامت کشیم و خوش باشیم که در طریقت ما کافریست رنجیدن خدایا شکرت